PhatChA's profile~pH@tcH@~'s spacePhotosBlogNetwork Tools Help

Blog


    April 15

    ฝึกงาน

    ฝึกงาน....
     
    ทำให้ได้รู้ว่า ชีวิตของการทำงานในออฟฟิสเป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก
     
    แล้วชั้นจะทำไงดี..หากวันนึงต้องมานั่งทำงานในแบบนี้
     
    ชีวิตคงน่าเบื่อแระก้อขาดสีสัน
     
    อีกปีเดียวเองก้อจะเรียนจบแล้ว
     
    ทำไมมันเร็วจัง
     
    มันคงใกล้หมดเวลาสนุกแล้วสิ
     
    ช่างเหอะ...แค่ตอนนี้สนุกแระก้อมีความสุขมากๆก้อพอแล้ว
     
    ยินดีกะชีวิตที่มีความสุข
     
    ยินดีกะชีวิตที่มีเพื่อนๆอยู่ข้างๆ
     
    ยินดีกะชีวิตที่มีเทอเดินไปด้วยกัน
     
    โอ้ยยยยย....มีความสุขจัง
     
     
    October 24

    เดินๆๆแล้วก้อมามอง

    เดิน..เดิน เดิน.
    วันนี้ยิ้ม...มองคนรอบข้างๆ จะมีใครรู้ไหมนะ ฉันเพิ่งผ่านความสุขมา^^

    เดิน..เดิน เดิน.
    วันนี้เศร้าจัง ต้องรอไคบางคน

    เดิน..เดิน เดิน.
    วันนี้เพิ่งทะเลาะกับความรู้สึกตัวเองคนที่เดินสวนกกันไป จะมีใครู้บ้าง อยากร้องไห้จัง

    เดิน..เดิน เดิน.
    รู้สึกแย่ เพิ่งไปฟังเรื่องราวที่ทำให้คนที่เรารักต้องเสียใจ..เสียใจไปตามๆกัน

    เดิน..เดิน..แล้วก็นั่ง
    มองคนที่เดินผ่านไปผ่านมา เหงาจัง...จะมีใครเหงาเหมือนกันบ้าง


    ทุกวันนี้ เดิน เดิน..เดิน ชอบมองพื้นนะ ไม่ใช่หรอก แต่มันรุ้สึกหนักคอไงไม่รู้
    แต่ก็แอบชำเลืองมองคนที่เดินสวนทางมา มองคนรอบๆข้าง มอง....มอง..มอง
    บางที...บางคนที่เดินผ่านเรามา
    เขาอาจรีบไปหาแฟน
    เขาอาจเพิ่งเช็คน้ำตาให้แห้งหลังจากร้องไห้
    เขาอาจกำลังเหงาอยู่เงียบ
    เขาอาจเพิ่งทะเลาะกับความคิดตัวเองมาฯลฯ
     
    แอบคิดไปเรื่อย เราม่ายมีทางรู้หรอก
    คนที่เดินอยุ่รอบๆตัวเรา บางทีอาจจะรุ้สึกเหมือนเราบ้างก็ได้

    เพราะบางทีที่เรารุ้สึก ก็แอบหวังจะมีใครบางคนสังเกตุเห็นเราบ้างเหมือนกัน
    อย่างยามที่เราเหงา ยามที่เราทุขก์ หรือยามที่เพิ่งหัวเราะมา
    จะมีใครรุ้บ้างไหม ว่าเรากำลังรุ้สึกยังไง แอบคิดบ้างเวลาอยุ่ท่ามกลางคนมากมาย
    แต่เราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่คงเพราะเป็นอารมณ์เหงา ที่อยากเจอคนเหงา แล้วจะไม่เหงา...
    *****ไม่ได้แต่งเองนะ กูไม่เน่าขนาดนั้น
    ช่วยบอกได้ไหมจิงๆเทอคิดเช่นไร
    สอบ..แต่ขี้เกียจอ่านหนังสือ
    สนุก กะ 2 วันที่ผ่านมา
    ตื่นเต้นกะวันที่ 2 ที่จะมาถึง
    ตื่นตัวกะการรอไปเที่ยวเชียงใหม่กะเพื่อนๆ 2 อาทิด
    แต่...ตอนนี้เซง กะความขี้เกียจซะจิงๆ
    October 03

    ความพอดีเท่านั้นที่ดีพอ

    วันนี้ไปดูงานมา 2 ที่

    นั่งรถเหลืองแดง ร้อนมากมาย แถมยังเบียดอีกด้วย

    นั่งไปแถวละ 4 คน อึดอัดดีจิงแหะ

    เลยทำให้คิดอะไรขึ้นมาได้

    เบาะหนึ่งเบาะที่เหมาะสำหรับ 2 ที่ก้อควรนั่งอย่างพอเหมาะพอดีกัน

    แต่หากว่ามีคนๆนึงที่เบียดเรามา โดยที่เค้าไม่รู้ตัว

    เราก้อต้องขยับออกไปเพื่อเราทั้ง 2 คนจะได้ไม่รู้สึกอึดอัด

    แต่ยิ่งเขยิบหนีไป เค้ากลับยิ่งเขยิบเข้ามาใกล้ๆ โดยที่เค้าไม่รู้ตัว

    เราจึงต้องนั่งติดไปกะรถ จนทำให้อึดอัดมากไปกว่าเดิม

    แต่..

    กว่าเค้าจะรู้ตัว เมื่อเค้าเขยิบออกห่างไป

    เรากลับเกรงว่าเค้าจะเขยิบเบียดเข้ามาอีกจนต้องเว้นช่องว่างนั้นไว้

    จนทำให้ทั้ง 2 คนรู้สึกห่างกันมากขึ้น

    ...

    ดังนั้น

    การที่เราจะทำอะไร ก้อควรอยู่ในขอบเขตที่เรารู้สึกว่าทำมันลงไปได้

    โดยที่ไม่ทำให้ไคต้องรู้สึกอึดอัดกะการกระทำของเรา

    ความพอเพียง...แค่นั้นก้อ...เพียงพอ

    ความพอดี...เท่านั้น...ที่ดีพอ  

     

    ...

    **แล้วเจอวัน วันพุ่ง นะ นังพวกตัวดี

    **ไปอยู่ไกลๆก้อดูแลตัวเองดีๆละ รุว่าเหนื่อย คิดถึงเหมือนกัน

    **และแล้ว เราก้อหยุดรอในสิ่งที่เราไม่อยากรอ..โล่งจิง

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

    October 01

    อัพสเปรซ

    พรึหัด นี้ กิ๊ก ปิ่น ผึ้ง กะหนิง กะมาเยี่ยมเยียนที่ ตลาดนัดธรรมศาสตร์
    ไคว่างก้อนัดแนะ มาเยี่ยมเยียนกันได้
    เด๋วพาไปดูอะไรๆ เจริญหูเจริญตานิดนึง
     
    ว้าววว
    เดือนหน้าได้ไปแอ่วเหนือ 2 อาทิด
    เตรียมตัว เตรียมใจ แระก้อเตรียมตังให้ดี
    เจอกันแน่ แม่แจ่ม
     
    ท่านเทพก้อสอบเส็ดไปแร้ว อย่าลืมของเนื้อสวรรค์ของดีเมืองสกล มาฝากด้วยละ
    มีความสุขกะชีวิตที่ไม่ต้องการไค
    4 ต.ค. นี้ ได้เจอกันแว้วว กูจะพาไปชิมน้ำปั่น เตรียมตัวได้เรย
    *แต่อย่าโกดชั้นเรย เทอจะพยายามเท่าไรคำตอบก้อเหมือนเคย
    เพราะว่าใจของชั้นมีไว้ให้เค้าเท่นั้น**ชอบเพลงนี้จัง**
    ไอคุนหมู สุดหล่อ เข้ามาก้อเม้นให้ด้วยนะย่ะ อย่ามาแอบดูอย่างเดียว
     
     
    September 19

    รู้สึก....

    นั่งอยู่หน้าคอม เอส ณ อินเตอร์ปาร์ค
    รู้สึกเหมือนไม่มีไรทำ...นั่นดิ จะทำอะไร
    รู้สึกเหมือนคิดถึงไค...แล้วเราคิดถึงไค
    รู้สึกเหมือนรออะไร...แล้วจะรอไปเพื่ออะไร
    รู้สึกเหมือนแอบเหงา...แล้วจะเหงาทำไม
     
     
    ไปกินเหล้าปั่น
    นั่งฟังเพลงชิลล์ๆ
    ทำไมมันหนุกจังว่ะ
     
    ไอดอย ตบหัวไปหลายที จำได้นะเว้ย
    วันนี้รู้สึกหน้าใสเป็นพิเศษ ไม่รุเพราะยาล้างหน้าของไอแซม หรือเพราะน้ำยาล้างจานทีโพ
    กระไสเส้น แทบเอาไส้ ไสออกมาทางตูด โหย เข้าห้องน้ำไปหลายรอบ
    เมื่อวานหนุกดีหวะ ไปกันอีกนะ
     
     
     **คนนั้นก้อบอกให้รอ คนนี้ก้อบอกให้ใช้เวลา แล้วจะเอาความมั่นใจจากตรงไหน
    **ไอแอลกูรู้ว่ามึงต้องเข้ามา มีไรบอกกูได้นะเว่ย ไม่ต้องคิดมาก
     **น้องอ้อม จัดมา ด่วน!!happy birthday นะจ๊ะ
    **มีความสุขกะวันที่ไม่มีไค
    September 09

    เซง

    เบื่อกะเรื่องที่ต้องมาเจอซ้ำๆ
    ความรู้สึกเดิมก้อกลับเข้ามา ทุกครั้งที่มีการสอบ
    ทำไมต้องมาเจอเรื่องไรเซงๆด้วยหวะ
     
     
     
    อยากกลับไปเรียน ม.ปลายจัง
    ไคว่าเด็กห้องหนึ่งหวง วิชา
    ไคว่าเด็กห้องหนึ่งเห็นแก่ตัว 
    สิ่งที่เจอมันไม่ใช่เลย
    ไอคนที่ไม่ใช่เด็กห้องหนึ่งมันกลับเป็น
     
    ไม่ได้อยากจะว่าไคนะ
    แต่เพื่อนกันอ่ะ
    ไม่เห็นต้องพูดไรมากเลย
    ไม่พูดมา 3 ปี ก้อคงเป็นงี้ต่อไปเรื่อยๆใช่ปะ
     
    บอกได้คำเดียวว่า   เซง
    ไม่ได้โกรธนะ ก้อแค่อยากจะจำเอาไว้เท่านั้นเอง
    September 03

    หนังสือกะความรัก

    เค้าว่ากันว่า...
    การอ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา
    เช่นเดียวกัน
    เราคงไม่รูจักไคสักคนดีตั้งแต่วันแรก
     
    เค้าว่ากันว่า...
    อย่าตัดสินหนังสือว่าดีแค่ปกมันสวย
    เช่นเดียวกัน
    คนหน้าตาดีอาจไม่ใช่คนดีเสมอไป
     
    เค้าว่ากันว่า...
    คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือในเล่มแรกที่ชอบไม่ได้
    เช่นเดียวกัน
    คนที่เราไม่อยากรู้จัก อาจเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้
     
    เค้าว่ากันว่า...
    การชอบหนังสือสักเล่ม ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนั้นดีทุกหน้า
    เช่นเดียวกัน
    การรู้สึกดีกับไคสักคน ไม่จำเป็นว่าเค้าคนนั้นจะไม่มีข้อเสียอะไรเลย
     
    เค้าว่ากันว่า...
    อย่าเสียดายเวลากับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจบ
    และพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ
    เช่นเดียวกัน
    จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากัยไคสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่
    แม้วันหนึ่งจะรู้ว่าเค้าคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด
    เพราะอย่างน้อย ต่อจากนี้ไป
     เราจะเลือกทางที่ถูกและคนที่ใช่ซะที
     
    **เบื่อกับการรอคอยอย่างสิ้นหวัง
    **แล้วสักวันคงจะดีเอง
     
     
    August 30

    เวลา

    เค้าว่ากันว่า...
    เวลาสามารถช่วยอะไรๆให้ดีขึ้น 
    เวลาจะทำให้เราลืมความเจ็บปวด
    เวลาจะทำให้เรายิ้มได้
    เวลาเหล่านี้มักจะช่างไปอย่างช้าๆ
    แต่....
    เวลาที่ทำให้เรายิ้มได้ ทำไมมันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วสะจิงๆ
     
     
    ไคที่คิดอะไรไว้แล้วไม่ได้บอกออกไป
    อย่ารอเวลา เพราะเวลาไม่เคยคอยไค 
     
    แล้วคุนรุมั้ยว่า...
    จิงๆแล้วเวลาเดินเท่ากัน
     
    (บอกทำไม ก้อรุทุกคนละ)
     
    **หวังว่าเวลาจะทำให้เรารุจักกันมากขึ้น แล้วผูกพันธ์กันมากกว่านี้
    **หวังว่าเวลาจะทำให้เพื่อนกูทั้ง 2 คนกลับมายิ้มให้กัน
    .......................................เพราะกูจะรอเวลานั้น
    **หวังว่าเวลาจะทำให้พวกเรารักกันมากขึ้น
     
    ขอบคุนเวลาที่มีความสุขอยู่อย่างนี้ แม้่าในบางครั้งอาจมีน้ำตา แต่เวลานั้นก้อผ่านไปด้วยดี
    ขอบคุนเวลาที่ ไม่ทำให้พวกเรา ลืมกัน...
    ขอบคุนเวลาที่ทำให้เรารุจักกัน
    และ...
    ขอบคุนเวลาที่ทำให้เราได้เรียนรู้กัน อิอิ
    รักพวกแกนะเว้ย ...
    รักtextileด้วย...
     
    ไม่อยากเรียนจบเลยอ่า
                                
    August 22

    7 วัน กับ ประสบการณ์ดีๆ

         บ้านโคกเจริญ จ.ลพบุรี
    ไปทำผ้ามัดหมี่ และได้เหนว่า การทำนยากแสนยากจิงๆ
    ตอนอยู่บ้าน ก้อได้เหนความผูกพันของเพื่อนๆที่เพิ่มขึ้น
    ได้ทำอะไรๆ หลายๆอย่างที่ไม่เคยได้ทำ
     
     ได้กินข้าวครบ 3 มื้อ ที่อร่อยมากๆ
     ได้แกล้งแมว เกลียดหมา 555
     ได้ย้อมผ้า เป็นชาวบ้าน
     ได้ล้างจานกะเพื่อนๆ
     ได้ไล่คางคกที่มากวนตอนนอนทุกคืน
     ได้ไปเที่ยวน้ำตกวังก้านเหลือง
      ... และ
     ได้ความทรงจำที่ดี
     
    พอกลับจากลพบุรีก้อไปต่อที่พัทยา
    โหย...
    คุนตัวเดินกันให้ว่อนเลย สบายตาไอเต้ ไอพัด เลย55
     พอตอนเช้าก้อไปเกาะล้าน
    ทะเลสวยมากมาย
    โต้คลื่นได้มันส์มาก
    แต่เหนื่อยมากมาย
     
     
       *เริ่มจากป้าบัวก่อน...
             ขอบคุนสำหรับความรักที่มีให้ไอเด็กเสียงดัง ปากเสีย ขี้โวยวาย ช่างซักถาม
             ขอบคุนสำหรับอาหารอร่อยๆ ที่ทำให้พวกเราอ้วนขึ้นกันถ้วนหน้า
             ขอบคุนน้ำตาสำหรับการจากลาที่ทำให้ไม่อยากลาจาก....
         ขอบใจณภัทร ผู้ abstract ที่ขับรถพาเราร่อนไปทั่วและก้อลูกชิ้นที่หากินจาก กทม ไม่ได้
         ขอบคุนโคกเจริญ ที่ทำให้เรารู้ว่า คนบางคนไม่เป็นอย่างที่เราคิด
                     โดยเฉพาะ   ....   แต *กวน- ได้อีกอ่ะ55
         รวมถึงคนอื่นๆด้วย ทั้งทำให้ทริป นี้สนุกมากมาย
     
    **เวลาจะทำให้ เราได้รู้อะไรมากขึ้น
    **ความผูกพันธ์ก้อทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น
    **แต่..ความผูกพันธ์ อยู่ที่ไหนละ
     
     
    August 15

    สิ่งที่ขาดได้ กะ สิ่งที่ขาดไม่ได้

     เคยมีหมอดูบอกกะเราไว้ว่า
    หนูเป็นคนที่ไม่มีดวงเรื่องความรักเลยนะ
     
    ก้อคงจะจิงอย่างที่หมอดุเคยบอกเอาไว้
    เพราะเราคงไม่มีดวงเรื่องความรักสะจิงๆ
    แต่อยากบอกหมอดูหลายๆคนนั้นจังว่า
    "หนูไม่มีดวงเรื่องความรัก แต่หนูก้อมีความสุขได้
    เพราะหนูมีเพื่อนที่หนูรัก แระก้อรักหนูมาก"
     
    เมื่อวันจันไปกินซิสเลอร์กันมา เจอกันก้อหน้าเดิมๆ
    ไอแอล นังกิ๊ก นังปิ่น แล้วก้อไอ้ผึ้ง
    ร้องเกะ หนุกหวะ
    คิดถึงคนอื่นๆด้วย ทำไมไม่มาเจอกันเยอะๆสะทีวะ
     
    คิดถึง..สิ่งที่เค้าเรียกว่าความทรงจำ
    คิดถึง..วันเวลาเก่าๆ
    คิดถึง..คนที่คอยปลอบกูเวลากูเส้า
    คิดถึง..ข้าวเหนียวหมู เฟรนฟราย ปอเปี๊ยะทอด กะ มะม่วงกะปิ
    คิดถึง..หมูย่างร้านมะเร็งกะก๋วยเตี๋ยวโหงวที่ชอบไปกินตอนเช้ากะไอโบว์
    คิดถึง..42 เมล์นรกหมวยหกล้ม 555
    คิดถึง..วิ่งจับคู่ ปล้ำไอเน กะวอลเล่ย์บอล
    คิดถึง..ที่เรียนพิเศษ ที่ทำให้มีความทรงจำที่น่าอาย
    คิดถึง..ลูกชิ้นกุ้งที่แอบกินในห้องแอร์ (ไม่มีกลิ่นเล้ย)
    คิดถึง..ตัวหนอนที่รวมทั้งความสุข รอยยิ้ม และคราบน้ำตาแห่งความเจ็บปวดและความทรงจำ
    และ....
    คิดถึง..พวกมึงจัง
     
    ขอบใจ..ที่เป็นเพื่อนกัน ถึงแม้ว่าจะไม่ดีที่สุด แต่กูก้อสุขที่สุด
    ขอบใจ..ที่รักกันอย่างนี้ ถึงแม้เวลาจะทำให้อะไรบางอย่างเปี่ยนไป
    ขอบใจ..ที่ปลอบใจกัน ถึงแม้จะไม่ใช่คำพูดที่โดนที่สุดแต่กูก้ออบอุ่นที่สุด
    ขอบใจ..ที่มีสร้างความทรงจำด้วยกัน ถึงแม้ไม่สวยหรูแต่ก้อยิ้มได้ที่คิดถึงมัน
    ขอบใจ..ที่ไม่ลืมกัน ถึงแม้ อาจคิดถึงคนอื่นก่อนแต่ก้อยังดีที่คิดถึงกัน
     
    ขอบใจ..ที่ทำให้รู้ว่า กูขาดคนๆนึงที่หมอดูเคยบอกไว้ได้ แต่กูก้อขาดพวกมึงไม่ได้จิงๆ
     
    เมื่อไรจะได้เจอกันอีกก้อไม่รุเน๊อะ อยากเจอพวกมึงจัง
     
    ตอนนี้มีความสุขกะชีวิตที่เป็นแบบนี้
    สนุกที่อยู่กะเพื่อนๆ
    ไม่ต้องเอาอะไรมาคิดให้รกหัว
    ขอบใจเพื่อนๆ ที่ ม. ที่ทำให้ทุกวันนี้มีความหมาย 55 เน่าหวะ
     
    เรารุว่าพวกแกเป็นห่วงเรานะ ไม่ต้องเกลียดไคหรอก
    ไม่ต้องเกลียดไค ถึงแม้ว่าเราเคยเสียใจเพราะเค้า
    ขอบใจที่อยู่ข้างเราเสมอ ทั้งโบโกะ โบเก้ และอีกหลายๆคน
     
    ขอบใจวะว่านที่เป็นคนรับฟังเจ้เสมอ
    ขอบใจหลายคนที่เอาใจใส่ยุ้ยอย่างดี
     
    *ไม่ต้องห่วงว่าคนๆนึงจะเสียใจ
    *ไม่ต้องรุสึกผิดกับสิ่งที่ทำไปเพราะเทอไม่ใช่คนผิด